Buna Ziua

Hallo allemaal,

Hier weer een verhaaltje vanuit Roemenië. Het gaat redelijk goed hier. Het is nog wel erg warm overdag, maar gelukkig wordt het ‘s nachts iets frisser, zodat we ook wat beter kunnen slapen.

De afgelopen maanden was er veel drukte hier. In mei en begin juni hadden we veel gasten. Ieder had zijn eigen inbreng. De gasten hebben onder andere voor de mensen pakketten met kleding en voedsel gemaakt, maar ook voor de kinderen waren er tassen vol met schoolmateriaal, speelgoed en zelfs snoep. Het was een drukke, maar hele mooie tijd met veel plezier.
In augustus was hier een groep van 26 personen. Ze kwamen de kinderen in het dorp vermaken met spel, dans, zang en educatief onderricht. Ze logeerden hier en het was een hele gezellige boel. Op een zondag waren we zelfs met bijna 100 mensen op het erf, dat was erg druk. ‘S avonds was het gelukkig iets rustiger: we bleven met 47 mensen over.
We hebben ook nog een familie uit Nederland gehad. Ze kwamen met hun tent en hebben die voor in de tuin opgezet. Daar was ruimte en ook schaduw, dus erg leuk voor hen.

In juli zijn we zelf 3 weken in Nederland geweest. Dat was ook helemaal geslaagd. We zijn verschillende keren uitgenodigd om allerlei leuke dingen te doen met onze vrienden in Nederland. De kinderen hebben enorm genoten en wij ook.
De kinderen bereiden zich inmiddels weer langzaam voor op het nieuwe schooljaar dat op 13 september begint. Dan is de vakantie van 3 maanden weer voorbij en moeten ze weer naar school.

Coni en ik hebben samen met andere vrienden, die ook sociale zorg en hulp bieden, hier uit Iasi en de omgeving een ontmoeting gehad met onze Nederlandse ambassadeur die in Boekasrest zit. Het was een goede en zeer interessante ontmoeting. We hebben gesproken over het bieden van hulp in onze omgeving, hoe we dat doen en aanpakken. Het was een goed gesprek wantzo doen wij ideeën op en de ambassadeur gaf enige richtlijnen en aanmoedigingen. Wij vonden het een waardevolle ontmoeting.

Ook is Coni afgelopen week samen met de timmerman Costel en de Pastoor met een busje vol goederen naar Botosani gereden. Daar was een dorp dat ernstig getroffen is door de watersnood, een tijdje geleden. We hebben voedsel, dekens, matrassen en kleding gebracht en zelf uitgedeeld met de pastoor uit het dorp. De mensen woonden in huizen waar sommige muren weg waren of mensen die zelfs geen huis meer hadden. Er waren er ook mensen die in wooncontainers leven, omdat hun huis niet meer bestaat of niet meer bewoonbaar is.

Nog een paar weken en dan hebben we de ontmoetingsdag op zaterdag 25 september in Drachten. Ik hoop dat u allemaal komt, samen met vrienden en familie. Het wordt weer een speciale middag. Nu ik hoop dat we snel weer een verhaaltje kunnen schrijven. Deze keer
duurde het wel lang, maar nu zijn we er dan toch weer.

Dank u allemaal voor uw hulp en aandacht voor ons werk hier.

Wilt u blijven bidden dat we er mee door kunnen gaan?

Liefs Klaske, Coni en de kinderen.